เดือนที่มีจำนวนวันน้อยที่สุด แต่กลับมีคนใส่ใจให้ความสำคัญมากที่สุดเดือนหนึ่งของปี
เดือนนี้แหละค่ะ    ‘กุมภาพันธ์’     ปีนี้ใครที่มีวันคล้ายวันเกิดตรงกับวันที่   29     มีเฮนะคะ
ได้แฮปปี้เบิร์ทเดย์ตรงวันซะที 4 ปีมาหน

   สวัสดีปีใหม่ค่ะ กระต่ายชุ่มน้ำผ่านไป ปีงูใหญ่จะเลื้อยพาอะไรดี ๆ เข้ามาบ้าง ต้องติดตามกันตอนต่อไป
วันนี้เชื่อว่า    ‘การกู้ภัย’     ก็กู้กันไปได้หลายส่วน  แต่   ‘การกู้ใจ’   คงต้องทำกันไปเรื่อย  ๆ  อีกพักใหญ่
น้ำไหลมาแล้วก็ให้มันผ่านไป แต่ขอให้น้ำใจเรายังให้กันได้เหมือนเดิมก็พอ น้ำมาก็แจกถุงยังชีพ น้ำไป
ก็ได้ถุงคืนชีพ กลับมาฟื้นฟูขวัญและกำลังใจที่สูญเสียไป...

   และแล้ววันนี้   อีกภาพที่ไม่ได้คิดว่าจะเห็น   ก็เป็นจริงขึ้นมาได้   ‘น้ำท่วมระดับอก  –  ระดับคอ’    ในหลายจังหวัด 
รวมถึงกรุงเทพมหานคร วันที่เขียนต้นฉบับนี้ หลายคนมุ่งหน้าหนีน้ำออกต่างจังหวัด เพราะรัฐบาลประกาศวันหยุดยาว
และน่าจะยาวออกไปอีก จนกว่าเราจะสามารถเรียนรู้อยู่กับน้ำได้อย่างปลอดภัย
  

   ช่วงนี้มองไปทางไหนก็เห็นแต่น้ำ เล่นเอาหัวใจหดหู่ไม่น้อย หลายครอบครัวต้องใช้ชีวิตแบบครึ่งบกครึ่งน้ำ
จะเดินเหินไปไหน ต้องลุยน้ำที่สูงระดับอก หนีแล้วหนีเล่า หนีจนติดหลังคา แล้วจะหาที่ไหนให้หลบภัยได้อีก
ส่งพลังใจและพลังความช่วยเหลือกันไปเยอะ ๆ นะคะ ตั้งแต่นี้เป็นต้นไปเราต้องเตรียมใจรับให้ได้ว่า
น้ำจะท่วมใหญ่แบบนี้ทุกปี

       ใกล้จะปลายปีแล้ว ได้สัมผัสคำว่า ‘ความสุข’ กันบ้างหรือยังคะ อย่าเพิ่งตกใจกับคำถาม เพราะมีเยอะจริง ๆ
ที่ความสุข เข้ามาแต่ไม่เคยรู้ตัว   พอเจออารมณ์ขุ่นมัว กลายเป็นรู้สึกไว สัมผัสได้วินาทีต่อวินาทีไม่นานมานี้
มูลนิธิคนไทยร่วมกับสมาคมวิจัยการตลาดแห่งประเทศไทย ทำสำรวจโครงการคนไทยมอนิเตอร์ เสียงนี้มีพลัง
ถามความเห็นคนไทยเป็นแสนคนเกี่ยวกับความสุขในชีวิต ปรากฏว่า คนที่มีความสุขมากที่สุดคือภาคไหนรู้ไหมเอ่ย

       ชีวิตคนเราสั้นค่ะ สั้นมากแค่หายใจเข้าแล้วหายใจออกไม่ได้ มันก็จบแล้ว ต่อจากนั้นไม่มีใครรู้ 
แต่ตอนที่เราอยู่ ต้องรู้ว่าควรทำอะไร

    “พี่อ้อยครับ  ผมไม่อยากอยู่ต่อไปแล้ว ผู้หญิงที่ผมรักทิ้งไปมีคนอื่น   งานที่ทำอยู่ก็น่าเบื่อ   เจ้านายไม่เห็นคุณค่าเลยลาออก 
ผมโตมากับครอบครัวแตกแยก พ่อแม่ทะเลาะกันจนเลิกกันไปเลยทำให้ผมขาดความอบอุ่น  และโดนดูถูก  ผมเป็นคนโมโหร้าย
 และไม่อยากให้ชีวิตผมต้องเจอปัญหาครอบครัวบ้านแตกอย่างที่พ่อแม่ผมเป็น ผมอยากตาย  ไม่มีใครเข้าใจผม” น้องพร่ำบ่น
ด่าทอโชคชะตาอยู่พักใหญ่    ฟังไปยังแอบหงุดหงิดใจอยู่ข้างใน 

   กระแสโลกแตกมาแรงเหลือเกินค่ะปีนี้  คาดว่าจะเป็นกระแสต่อเนื่องไปจนถึงปีหน้า   พอคำทำนายไม่เป็นจริง
ก็เริ่มกำหนดวันโลกแตกกันใหม่   ถ้าอินมากเกินไปก็ไม่ต้องวางแผนทำอะไรกันพอดี   เหมือนที่ท่าน ว.วชิรเมธี
เคยบอกไว้  วันโลกแตกน่ะไม่เท่าไหร่  วันก่อนโลกแตกสำคัญกว่ามาก…

      อวสานไปด้วยความแรง และบทส่งท้ายชีวิตของคนที่ไม่รู้จักพอ  แม้จะมีเสียงด่าทอว่าเป็นละครที่
โน้มนำเยาวชน  ถึงขั้นมีการร้องขอให้ยุติการออกอากาศ  เหมือนกับว่าถ้าทำแบบนี้จะมีคนดีผุดขึ้นอีก
มากมาย  เด็กวัยรุ่นทุกคนจะรักนวลสงวนตัว

      “แผ่นดินไหว ออกไปจากตึกเร็วๆ”  เสียงเพื่อนร่วมชะตากรรมตะโกนลั่น ทุกคนวิ่งกรูกันไปที่
บันไดหนีไฟ  ภาพหลอนของเหตุการณ์แผ่นดินไหวที่ญี่ปุ่นยังชัดเจนอยู่ในหัว ตัวเองก็ยังงุนงง
กับความโกลาหล