กางอ้อมแขนกอดแผ่นดิน : ประชาคม ลุนาชัย

คลื่นทะเลและกาลเวลา

           ผมยังเดินท่อม ๆ อยู่ที่ชายทะเลบางแสน  ท่ามกลางลมกราดเกรี้ยวที่ทำเอายอดมะพราวไหวสั่นไปทั้ง
ทิวแถว  คลื่นยามเย็นส่งเสียงคร่ำครวญ   ผมยาวของหญิงสาวที่จับกลุ่มกันเดินเลียบริมหาดทรายสยายปลิว
ล้อแดดสีทอง   คลื่นที่โถมเข้าหาฝั่งเป็นระลอกค่อย ๆ ท่วมผืนทรายจนหดสั้นเข้ามาเรื่อย ๆ 
          ความตั้งใจจะอยู่เพียงแค่สองสามชั่วโมงต้องเปลี่ยนไปเมื่อทราบว่าช่วงนี้บางแสนจัดเทศกาลงานย้อนยุค  
ตามแผ่นป้ายข้างทางบอกว่าเขาจัดต่อเนื่องมาเป็นเวลาหลายปี  ผมหวังว่าน่าจะมีแง่มุมทางศิลปวัฒนธรรมให้
ตื่นตาตื่นใจ  เพราะอายุขัยการท่องเที่ยวชายหาดบางแสนยาวนานไม่น้อย  มีประวัติศาสตร์ความเป็นมาให้
เล่าขานได้หลายแง่มุม        
         ผละจากหาดทรายชายฝั่งมุ่งตรงสู่ถนนคนเดิน   ผ่านร้านรวงและแผงค้า   สวนทางกับผู้คนมากหน้า
หลายตาจนทะลุถึงโซนย้อนยุค
         รถโบราณซึ่งเคยโดดเด่นบนท้องถนนเมื่อสี่ห้าสิบปีก่อนกลับมาได้รับความสนใจอีกครั้ง   หลายคนเข้าไป
ถ่ายรูปไว้เป็นที่ระลึก  ไม่ได้นำมาขาย  แต่มาจัดแสดงร่วมงาน  เช่นเดียวกับเครื่องเล่นแผ่นเสียงเก่าที่ยังใช้งาน
ได้เป็นปกติ   พร้อมทั้งเครื่องดนตรีโบราณที่หาชมได้ยาก
        ข้อความบนแผ่นไม้ออกแบบและทำสีย้อนยุคสวยงามแปลกตา   ความเก่ามีเสน่ห์และมนต์ขลังของมัน  
ไม่ว่าวังเก่า  อาคารเก่า  บ้านเก่า   หรือสะพานอายุห้าหกร้อยปี   ของเก่า ๆ เหล่านี้ช่วยให้หลายเมืองในประเทศ
ต่าง ๆ ได้รับการยกย่องเป็นมรดกโลกด้านวัฒนธรรมมาแล้ว
        แผงค้าซีดีเพลงและภาพยนตร์เก่าได้รับความสนใจไม่น้อย   โปสเตอร์และใบปิดหนังแผ่นใหญ่ในกรอบ
พลาสติกดูท่าจะเก่าเอาเรื่องทีเดียว
        คุณป้าคุณลุงคู่หนึ่งที่จูงแขนกันมาเที่ยวงาน   ทั้งสองหยุดลงที่หน้าใบปิดภาพยนตร์   ชี้ชวนให้กันดูรูป
พระเอกนางเอกในภาพยนตร์แต่ละเรื่อง
        มือของคุณลุงหยิบซีดีเพลงเก่าขึ้นมาอวดคุณป้า จ้องตากันนิดหนึ่ง  จากนั้นเป็นคุณป้าที่ก้มหยิบวิดีโอหนัง
เก่าขึ้นมาอวดบ้าง ๆ

(โปรดติดตามต่อในเล่ม)