ผักป่าปลาทุ่ง : วัฒน์ วรรลยางกูร
มนต์รักแกงส้ม
เดือนก่อนอากาศร้อนมาเยือน กินแกงผักหวานก็เข้ากับฤดูกาลดีอยู่ การกินที่ถูกต้องคือกินอาหารที่มีตามฤดูกาล
เพราะจะได้กินของตามธรรมชาติ หาง่าย สะดวก ราคาไม่แพง สดอร่อยแบบไม่เรื่องมาก
เรียกว่ากินตาม ‘กาละ – เทศะ’
หน้าผักหวานก็กินผักหวาน หน้าฝนมีหน่อไม้ก็กินหน่อไม้ นั่นคือกินตามกาล คือฤดูกาล
ส่วนกินตามเทศะ คืออยู่ที่ไหนก็กินของที่มีที่นั่น อยู่ทะเลก็กินอาหารทะเล ไม่ใช่อยู่ทะเลแล้วอยากจะกินจำพวก
เก้ง กวาง กบภูเขา หรืออยู่บนดอยแล้วไปสั่งอาหารทะเลกิน ซึ่งจะได้กินของไม่สดและราคาแพง เนื่องจากขนส่งมาไกล
แต่ทุกกฎมีข้อยกเว้น ของสด ๆ บนดอย เช่น กะหล่ำปลีที่ปลูกกันเต็มดอย จะสั่งมากินสด ๆ ดิบ ๆ เช่น อาหาร
จำพวกสลัด เล่าลือกันว่าให้ระวัง หรือดูให้ดี เพราะผักจำพวกนี้คนปลูกไม่กินผักที่ตัวเองปลูก เนื่องจากอุดมด้วย
ยาฆ่าแมลงและสารเคมี... ได้ยินมาอย่างนั้น
อากาศร้อน ๆ แน่นอนว่าให้กินอาหารที่ไม่เข้าไปเพิ่มความร้อน เช่นพวกไขมัน โปรตีน อันได้แก่พวกเนื้อสัตว์
มันหมู
คิดถึงอาหารที่เหมาะกับหน้าร้อนอยู่ดี ๆ อ้าว...อากาศหนาวลงฉับพลัน ชนิดต้องใส่เสื้อกันหนาวเต็มอัตรา
แถมยังมีฝนหยาดเย็น ชวนให้นึกถึงบรรยากาศเหมือนไปเที่ยวต่างประเทศที่หนาว ๆ โดยไม่ต้องเปลืองค่าเครื่องบิน
และบางวันก็กลับมาร้อนอีก
เรียกว่าอยู่ที่เดียวเหมือนได้เที่ยวหลายประเทศเขตร้อนเขตหนาว หรือบางทีในวันเดียวมีทั้งฤดูร้อน ฝน หนาว
คิดแง่บวกก็ดีเหมือนกัน ในแบบ ซื้อหนึ่งแถมสาม
จะไม่ดีก็ตรงอาการหวัด น้ำมูกไหล ไอจาม หรือกระทั่งเป็นไข้ ปวดหัวตัวร้อน หากไม่ระมัดระวังปรับตัวตาม
สภาพอากาศ ก็แหม ร้อนอยู่ดี ๆ เวลานอนก็บางทีไม่ใส่เสื้อ ไม่เตรียมผ้าห่ม หลับไป พอตื่นมาตอนดึก เกิดฝนตก
อากาศหนาวฉับพลัน ตั้งรับไม่ทัน พอตื่นก็หวัดรับประทานเรียบร้อย
(โปรดติดตามต่อในเล่ม)